Σεξουαλική κακοποίηση παιδιών.

Μετά το συγκλονίστικο σχόλιο της maveet είναι ίσως λίγο
δύσκολο να θεωρητικολογείσουμε μια και πάντα η πραγματικότητα ξεπερνά την θεωρία και βγαίνει συνήθως νικήτρια στις τοποθετήσεις των πρωταγωνιστών.
Όμως υπάρχει πάντα το ερώτημα, απο που πηγάζουν τα προβλήματα και πώς μπορούμε να τα χτυπήσουμε στην ρίζα τους?.Αρκούν οι συμβουλές για το τί πρέπει να γίνει μετά το περιστατικό?, ή να περιμένουμε όλες τις απαντήσεις απο
τους ψυχολόγους με την κλασική αναζήτηση της παιδικής ηλικίας και των τραυμάτων που κουβαλά ο θύτης?
Σίγουρα το σχόλιο για αναζήτηση του πραγματικού εαυτού μας ως απάντηση κινείται στην σωστή κατεύθυνση, αλλά πόσο αυτό είναι πραγματικά εφικτό στην αντεστραμμένη κοινωνία που ζούμε?
Σε μιά ιδανική κοινωνία,απ'την άλλη,θα υπήρχαν τετοια περιστατικά ή θα είχαν εξαλειφθεί μαζί με όλα τα κακά του κόσμου?
Κατα την ταπεινή μου γνώμη και στην ιδανική κοινωνία θα υπήρχαν τέτοια γεγονότα αλλά σε καμία περίπτωση στον βαθμό που τα συναντάμε σήμερα.Το μεγαλύτερο πρόβλημα της κοινωνίας μας είναι ακριβώς αυτή η αντιστροφή και η αλλοτρίωση της ψυχικότητας και της πνευματικότητας του
ατόμου.Το άτομο όντας ξενιτεμένο απο τις πραγματικές του ανάγκες και επιθυμίες,πνευματικές,ψυχικές,σεξουαλικές και μη μπορώντας να προσδιορίσει το πρόβλημα που βιώνει παρουσιάζει τέτοιες ακραίες συμπεριφορές.Δεν είναι εξάλλου τυχαίο που πάντα εμφανίζονται άτομα της εκκλησίας
μπλεγμένα στα πιο απίθανα περιστατικά,μια και βιώνουν την στέρηση αυτή στον μέγιστο βαθμό.Η κουλτούρα του καπιταλισμού με την υποταγή της ανθρώπινης φύσης για την αποδοχή της ιστορίας (Α.Καμύ) κρύβεται πίσω απο τα περισσότερα δεινά που μας κυκλώνουν.

Άρης